ขงเบ้ง ขงจื้อ ซุนวู ทุกท่านเก่งทั้งนั้น สุดยอดแห่งปรมาจารย์ จนเขียนเป็นตำราให้คนรุ่นหลังเล่าเรียนกันไม่รู้จบ ร้อยเล่ห์ พันเหลี่ยม สุดยอดสัจธรรม ที่สุดของปรัชญา แต่เชื่อไหมว่า ประเทศจีนที่ว่าเป็นต้นตำหรับของปราชญ์ และผู้ทรงความรู้ทั้งหมดนี้ เมื่อนักการสงครามรุ่นต่อๆ  มานำตำราเหล่านี้มาใช้ ประเทศจีนก็แพ้อย่างไม่เป็นท่ากับมองโกล แมนจู ทั้งนั้นทั้งสิ้น

ตำราการต่อสู้จากสำนักต่างๆ ไม่ว่าจากวัดเส้าหลิน จากสำนักบวชบู้ตึ้ง จากพรรคเทพ พรรคมารทั้งหลาย ทุกวิชาเป็นความลับสุดของสุดยอดทั้งนั้น กว่าจะได้เรียนก็ยากแสนยาก เรียนกว่าจบยิ่งยากกว่าต้องใช้เวลาเป็นหลายสิบปี เมื่อเวลาออกมาต่อสู้จริง ชาติตะวันตกบุกจีนแค่หยิบมือเดียว พวกนักต่อสู้รักชาติพวกนี้แพ้กระจุย เพราะต่างชาติพวกนั้นไม่ได้ใช้มือใช้เท้าแต่เขาใช้ลูกปืน

"ขบวนการขวาพิฆาตซ้าย" มีการดำเนินการในทุกกลุ่มการเคลื่อนไหวในสังคม ไม่ว่าจะเป็น กรรมกร ชาวนา หรือแม้กระทั่งนิสิตนักศึกษา ซึ่งมีมาอย่างต่อเนื่องนับจากปี 2517 ดังกรณีการลอบสังหารนายเมตตา อุดมเหล่า ผู้นำชาวนาแห่งมาบประชัน เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2517 ซึ่งเป็นผู้นำตัวแทนประชาชนจากหลายหมู่บ้านจำนวน รวมกว่า2,000 ครอบครัว ที่ได้รับผลกระทบจากโครงการสร้างอ่างเก็บน้ำมาบประชัน ในพื้นที่หมู่ที่ 3ตำบลโป่ง อ.บางละมุง จังหวัดชลบุรี ซึ่งตระหนักว่าเป็นโครงการที่หาได้มีจุดมุ่งหมายมาใช้เพื่อการชล ประทานในทางเกษตรกรรม หากเป็นการหล่อเลี้ยงเมืองพัทยา ซึ่งกำลังจะมีการสร้างโรงแรมหลายแห่ง รวมทั้งสนามกอล์ฟ ทั้งนี้เกษตรกรและประชาชนรากหญ้าในพื้นที่ได้เดินทางเข้ามาประท้วงรัฐบาลโดย ขอพบนายกรัฐมนตรีในวันที่ 22 กรกฎาคม และต่อเนื่องมาอีกหลายครั้ง จนเป็นเหตุให้ต้องระงับโครงการไประยะหนึ่ง

ความยุติธรรมไม่มี ความสามัคคีไม่เกิด คำพูดนี้มีให้ได้ยินทั่วทุกพื้นที่ของประเทศไทย ณ เวลานี้ ด้วยเหตุเพราะพวกรัฐบาล "หล่อหลักลอย-เทพมารดำ" บ้าอำนาจปฎิบัติต่อประชาชน 2 กลุ่ม 2 สีเสื้อ แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว คนกลุ่มหนึ่งซึ่งอยู่ฝ่ายอำมาตย์ทำผิดกฎหมายร้ายแรงก็ไม่มีความผิด "ผู้ก่อการร้ายกลายเป็นผู้ก่อการดี"  แต่กับคนอีกกลุ่มหนึ่งใส่ "เสื้อแดง" เรียกร้องประชาธิปไตย เรียกร้องความเป็นธรรมให้กับสังคม กระดิกตัวเป็นต้องถูกกฎหมายเล่นงาน 

ท่านผู้อ่านที่เคารพ เวลาที่ผู้เขียนเข้าร่วมชุมนุมกับพลังมวลชน "คนเสื้อแดง" ไม่ว่าที่ต่างจังหวัดหรือใน กทม. สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนชอบมากคือ การเดินสำรวจไปทั่วบริเวณที่ชุมนุม ทั้งนี้เพราะอยากรู้จำนวนคนที่มาชุมนุมว่ามากน้อยแค่ไหน เพื่อนำไปเปรียบเทียบกับจำนวนตัวเลขของพวก "สื่อทาส-สื่อแพศยา" ที่รายงานตามสื่อกระแสหลักนั้นเอง

โพละ! เผละ! ขี้! ขี้มาแล้วคร้าบ ขี้มาแล้วโว้ย เละเทะเหม็นคลุ้งไปทั้งบ้านนายกฯรูปหล่อ นักเรียนอังกฤษ ลูกผู้ดีมีชาติตระกูล เด็กชายกะทิผู้มีความสุข มีเมียสวย ลูกน่ารัก ประสบความสำเร็จตามความใฝ่ฝันในวัยเยาว์ สันนิษฐานเบื้องต้นว่าเป็นขี้ชนชั้นล่าง ผู้ใช้แรงงาน คนอีสาน ไม่มีดั้ง ไม่มีการศึกษา ไม่มีอนาคต เพราะผสมปลาร้าด้วย (ข่าวไม่ได้บอกว่าใส่ปูหรือเปล่า)แหม มันเป็นอะไรที่ contrast สะใจ! ไม่ใช่สะใจเพราะเกลียดอภิสิทธิ์ ผมเห็นใจอภิสิทธิ์กับลูกเมีย แต่สะใจเพราะมันสะท้อนภาพ contrast ของสังคมไทย ที่อวดอ้างศีลธรรมอันดีงาม อยู่บนความเป็นจริงที่ดิบ เถื่อน ถ่อย อย่างจริตจะก้านมารยา

เท่าที่ติดตามข่าวการอภิปรายของอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทราบว่ามีการวิพากษ์วิจารณ์กันไปแล้วอย่างครึกครื้นพอสมควร ผมยังไม่มีโอกาสอ่านคำ วิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น แต่เมื่อได้อ่านประมวลเนื้อหาของการอภิปรายนั้นแล้ว ก็คิดว่าควรจะได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเรื่องนี้บ้าง บางทีการวิพากษ์วิจารณ์ความเห็นที่มีลักษณะสุดขั้วหรือแปลกๆ อาจจะทำให้สามารถเสนอความเห็นอะไรได้ดีกว่าตั้งประเด็นขึ้นเองก็ได้ นอกจากนี้เมื่อเร็วๆนี้ยังปรากฏว่ามีนักวิชาการระดับแนวหน้าอีกบางคน ที่เที่ยว ไปตระเวนชี้แจงให้เหตุผลทำนองเดียวกันอยู่ในต่างประเทศ การโต้แย้งความคิดของท่านอธิการบดีฯ น่าจะครอบคลุมถึงความเห็นของนักวิชาการ พวกเดียวกันนั้นได้ด้วย

"จะต้องจัดการปกครอง โดยมีสภา จะได้ช่วยกันปรึกษาหารือหลายๆ ความคิดดีกว่าความคิดเดียว ส่วนผู้เป็นประมุขของประเทศนั้น คณะราษฎรไม่ประสงค์ทำการแย่งชิงราชสมบัติ ฉะนั้น จึงได้อัญเชิญให้กษัตริย์องค์นี้ดำรงตำแหน่งกษัตริย์ต่อไป แต่จะต้องอยู่ใต้กฎหมายธรรมนูญการปกครองแผ่นดิน จะทำอะไรโดยลำพังไม่ได้ นอกจากด้วยความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎร"

ทำท่าจะเป็นเรื่องใหญ่กว่าน้ำผึ้งหยดเดียวไปเสียแล้ว กับประเด็นแก้รัฐธรรมนูญ เมื่อข้อตกลงสุภาพบุรุษระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลกับเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ แกนนำในการจัดตั้งรัฐบาลที่ทำงานอย่างประดักประเดิดมาเป็นระยะ ท่ามกลางความพยายามฉุดกระชากลากถูให้พ้นปลักทุจริต ทีละเปลาะ รวมทั้งเรื่องความโปร่งใสจากข้อกล่าวหาผลประโยชน์ทับซ้อน ไล่กันมาตั้งแต่เรื่องนมโรงเรียน ปลากระป๋องเน่า รถเมล์เอ็นจีวี 4000 คัน มาจนถึงกรณีจัดซื้อจัดจ้างของกระทรวงสาธารณสุขตามโครงการไทยเข้มแข็ง

ทิฐิกันมากเหลือเกิน ปล่อยวางกันไม่ได้ ตัวข้าฯ ของข้าฯ เท่านั้นที่เป็นเจ้าของแผ่นดินผืนนี้ ใครไม่เห็นด้วยมันคือผู้ทรยศชาติ ภัยจะมาถึงประเทศยังไม่รู้ รับแต่รายงานประเมินสถานการที่เข้าข้างตนเองฟัง แต่เรื่องที่ชะเลียกันเข้ามา วางแผนสกปรกอย่างแยบยลที่จะเอาความดีใส่ตัวโยนชั่วให้ประชาชน เมื่อต้องออกมาเข่นฆ่าเพื่อนคนไทยด้วยกัน

เรื่องดีๆ คิดกันไม่เป็น เรื่องที่ถูกต้องแล้วทำให้ปัญหาทั้งหมด ยุติ ทำกันไม่ได้ ลองดูซิ จับผู้ก่อการร้ายยึดสนามบินมาดำเนินคดีให้เห็นกันจะๆ จับองคมนตรีที่บุกรุกที่ป่าสงวนขึ้นฟ้องศาลให้ศาลตัดสิน ผิดคือผิดถูกคือถูก แม้ไม่ได้ตั้งใจก็ให้ศาลมีบัญชาลงมา เรื่องนายกฯ หนีทหารพิสูจน์กันที่สาธารณะให้ศาลเป็นผู้ชี้ขาดอย่ามัวแต่ดองเรื่องหมกกันอยู่ใต้พรหมแล้วเล่นลิ้นไปวันๆ ยุบพรรคการเมืองมาหลายพรรคแล้วกัดฟันยุบอีกแค่พรรคเดียวมันจะสิ้นใจไปเลยหรือ ในเมื่อหลักฐานมันชัดก็ต้องยุบกันไป

ข่าวจากขุนวาง หน้าเฟสบุ๊ค บอกมาว่า “มีรถเกราะของ ม. พัน ๓ จอดอยู่วัดเสมียนนารี” ข่าวนี้ส่อว่าจะมีการปฏิวัติ ซึ่งขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้ไม่หวังดีต่อประเทศไทย ข่าวนี้มาพร้อมกับข่าวที่พรรคประชาธิปัตย์ลงมติค้านการแก้รัฐธรรมนูญ ในวันที่ 27 มกราคม 2553 ซึ่งกลายมาเป็นประเด็นร้อน พอๆ กับการปฏิวัติ

เมื่อเวลา 09.30 น. ที่พรรคประชาธิปัตย์ นายชวน หลีกภัย ประธานกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ กล่าวถึงกรณีพรรคร่วมรัฐบาลกดดันพรรคประชาธิปัตย์ ให้แก้ไขรัฐธรรมนูญเกี่ยวกับเขตเลือกตั้งว่า เป็นแนวคิดหนึ่งของการแก้ไขปัญหาโคตรโกง หรือโกงทั้งโคตร นายชวนกล่าวในเนื้อหาสาระว่า วิกฤติที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากรัฐธรรมนูญ แต่เกิดจากการทุจริตการซื้อเสียง และการโกงชาติบ้านเมือง การแก้ไขทั้ง 2 ประเด็น ประชาชนไม่ได้ประโยชน์ แต่เป็นประโยชน์ของนักการเมืองล้วนๆ และหากไม่แก้ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นปัญหาส่วนตัวของนายบรรหาร ศิลปอาชา และนายเนวิน ชิดชอบ เราจะเอาปัญหาที่เกิดขึ้นมาเป็นปัญหาภายในพรรคไม่ได้ นั่นไม่ใช่วิกฤติของชาติ และไม่สามารถทำให้พรรคประชาธิปัตย์อยู่รอดได้